Deelneming Leo Neels - naar Leen

Dag Jan,

Mocht een auteur in een boek verzinnen dat een vader op oudejaar bericht over de dood van zijn dochter, dan zouden we ongetwijfeld vinden dat auteurs niet zo moeten overdrijven.
En zo voelt het ook aan, de dood van een kind is moeilijk te aanvaarden.
Uit je tekst leid ik af dat ze sereen en consequent met zichzelf besliste over haar leven.

Het raakt me diep dat je daar vrede mee zoekt, omdat het nu eindelijk rustig zal zijn in haar hoofd.

Niet iedereen vindt in het leven zijn draai, ik mocht er in mijn persoonlijk leven ook van heel dichtbij kennis mee maken.
Het is niet altijd makkelijk om de worsteling van een kind te leren zien, en dan proberen te begrijpen en, verder nog, te aanvaarden.
Ja, tot in zijn verste consequentie, omdat een kind dat als haar oplossing ziet.

Hoewel ik Leen niet kende, deel ik met jou en met je familie het onmetelijk verdriet waarvan de melding getuigt.
Ik wens jullie de moed en sterkte om haar in de fijnste herinneringen bij jullie te houden.
Ik ken je, Jan, al zo lang, als bevlogen kerel die zich tomeloos voor de goede zaak kan inzetten, en ook als de fijne gevoelige man die goed de menselijkheid der dingen aanvoelt en over een groot empathisch kompas beschikt. 
Mogen die beide talenten jou en al degenen die je lief zijn en deze rouw met je delen, sterken!

Met mijn hartelijke groet buig ik het hoofd voor de slagen en tegenslagen die des mensen zijn en waarmee jij en jullie dit jaar starten.

Tot zaterdag, wanneer ik Leen en jullie kom groeten,

Leo